INTRODUCCIÓN
La mística alemana del siglo XIV y sus antecedentes
La vida de Eckhart
Datos sobre la obra
La creación de un lenguaje místico
Algunas características de la mística eckhartiana
Problemas específicos de la traducción
I. TRATADOS
PLÁTICAS INSTRUCTIVAS (Die rede der underscheidunge)
1. De la verdadera obediencia.
2. De la oración más vigorosa (…)
3. De las personas no desapegadas (…)
4. De la utilidad del desasimiento (…)
5. Observa qué es lo que hace buenos (…)
6. Del desasimiento y de la posesión de Dios
7. Cómo el hombre debe ejecutar sus obras (…)
8. De la aplicación perseverante (…)
9. Cómo la inclinación al pecado (…)
10. Cómo la voluntad lo puede todo (…)
11. Lo que debe hacer el hombre (…)
12. Esta [plática] trata de [los] pecados (…)
13. De las dos formas del arrepentimiento
14. De la verdadera confianza (…)
15. De las dos formas de certidumbre (…)
16. De la verdadera penitencia (…)
17. Cómo el hombre debe permanecer en paz (…)
18. De qué manera el hombre (…)
19. Por qué Dios permite (…)
20. Del Cuerpo de Nuestro Señor (…)
21. Del fervor
22. Cómo se debe seguir a Dios (…)
23. De las obras interiores y exteriores..
LIBER «BENEDICTUS»
EL LIBRO DE LA CONSOLACIÓN DIVINA. (Daz buoch der goetlichen troestunge)
DEL HOMBRE NOBLE (Von dem edein menschen)
DEL DESASIMIENTO (Von abegescheidenheit)
II. SERMONES
Sermones comprobados como auténticos por el
ESCRITO DE JUSTIFICACION
I. Intravit Iesus in templum (…)
II. Intravit Iesus in quoddam castellum (…)
III. Nunc scio vere (…)
IV. Omne datum optiman (…)
V a. In hoc apparuit chantas (…)
V b. In hoc apparuit caritas (…)
VI. Iusti vivent in aeternum
VII. Populi eius (…)
VIII. In occisione gladii (…)
IX. Quasi stelia matutina (…)
X. In diebus suis placuit deo (…)
XI. Impletum est tempus Elizabeth
XII. Qui audit me
XIII. Vidi supra montem Syon (…)
XIII a.En una visión San Juan vio (…)
XIV. Surge illuminare iherusalem etc
XV. Homo quidam nobilis (…)
XVI a. Dice un maestro
XVI b. Quasi vas auri solidum (…)
Sermones comprobados como auténticos por coincidencias con el OPUS SERMONUM
XVII. Qui odit animam suam (…)
XVIII. Adolescens, tibi dico: surge
XIX. Sta in porta domus domini (…)
XX a. Homo quidam fecit cenam magnam
XX b. Homo quidam fecit cenam magnam etc.
XXI. Unus deus et pater omnium etc
XXII. Ave, gratia plena
XXIII. Jesús ordenó a sus discípulos (…)
XXIV. Dice San Pablo: «Acoged (…)»
Sermones comprobados como auténticos sobre la base de relaciones establecidas mediante referencias y notables paralelismos con textos de los
TRATADOS, SERMONES y OBRAS LATINAS.
XXV. Moyses orabat dorninum deum suum etc.
XXVI. Mulier, venit hora (…)
XXVII. Hoc est praeceptum meum (…)
XXVIII. Ego elegi vos de mundo
XXIX. Convescens praecepit eis (…)
XXX. Praedica verbum (…)
XXXI. Ecce ego mitto angelum meum etc
XXXII. Consideravit semitas domus suae (…)
XXXIII. Sancti per fidem vicerunt regna
XXXIV. Gaudete in domino (…)
XXXV. Si consurrexistis cum Christo (…)
XXXVI b. Fue al atardecer de aquel día
XXXVII. Vir meus servus tuus mortuus est
XXXVIII. In illo tempore missus (…)
XXXIX. Iustus in perpetuum vivet (…)
XL. Permaneced en mí
XLI. Qui sequitur iustitiam (…)
XLII. Adolescens, tibi dico: surge
XLIII. Adolescens, tibi dico: surge
XLIV. Postquam completi erant dies (…)
XLV. Beatus es, Simon Bar Iona (…)
XLVI. Haec est vita aeterna
XLVII. Spiritus domini replevit (…)
XLVIII. Todas las cosas iguales
XLIX. Beatus venter, qui te portavit (…)
L. Eratis enim aliquando tenebrae
LI. Hec (sic) dicit dominus (…)
LII. Beati pauperes spiritu (…)
LIII. Misit dominus manum suam (…)
LIV a. Nuestro Señor levantó y elevó (…)
LV. Maria Magdalena venit (…)
LVI. «María estaba parada (…)»
LVII. Vidi civitatem sanctam Ierusalem (…)
LVIII. Qui mihi ministrat, me sequatur (…)
LIX. El profeta Daniel dice: Te seguimos
|